บทที่ 66 ท่านหลับไปหนึ่งเดือน

“ข้าตื่นแล้วเจ้าควรดีใจไม่ใช่หรือ ? เหตุใดถึงร้องไห้กันเล่า”ไป๋ซีห่าวเผยยิ้มบางเบาดวงตาอ่อนโยน

คนตกตะลึงมองสีหน้าของเขานิ่ง ก่อนจะโผเข้ากอด

“ความผิดท่านทั้งนั้น ใครใช้ให้ท่านนอนนานขนาดนี้กัน ข้านึกว่า ฮึก นึกว่า”

ดวงตาดำขลับเงยขึ้นมองแผ่นหลังสั่นไหวของนาง สัมผัสได้ถึงความรู้สึกเปียกชื้นบริเวณ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ